"وقتی پنجمین از اولاد هفتمین از امامان غایب شد، در آن هنگام خود را به پناه خدا ببرید! از خدا پناه بخواهید در باره دینتان که کسی شما را از دینتان باز نگرداند ..."(1) (امام کاظم (علیه السلام))

همه ما معتقدیم که منجی عالم بشریت، امام عصر(علیه السلام) هم اکنون روی زمین زنده اند و از همین هوا تنفس می‌کنند، اما به اراده خداوند و تا زمانی که خداوند خود بخواهد، غایب و از چشمها، پنهان خواهند بود. این غیبت طولانی امام زمان (علیه السلام)، صحنه امتحان بسیار بزرگی است که خداوند برای بشر پیش آورده است. لذا رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت (علیهم السلام) برای مردم زمان غیبت اظهار نگرانی می‌نمودند و گاهی در این خصوص ناله‌ها و گریه‌ها داشتند. 

تشرف حسن عِراقي 

ـ حسن!با توام...حواست كجاست؟!
ـ حسن هيچ معلوم است چه بلايي سرت آمده؟صبح كه به صحرا مي آمديم،تو از همه شادتر و سر حال تر بودي؛مي گفتي و مي خنديدي..؛امّا ناگاه در خود فرو رفتي...!
ـ حالا چرا داري وسايلت را جمع مي كني؟!
ـ دل خور شده اي؟!
ـ ...
ـ‌چيزي نيست شما به تفريح خويش ادامه دهيد...من بر مي گردم به دمشق!... 

در عبارت «السلام علی ربیع الانام » که از زیارت نامه آن حضرت نقل شده، به امام زمان(ع) ، ربیع نام اطلاق گردیده است. 
یکی از معانی ربیع، بهار است اما، معنای دیگر آن، باران بهاریست، که زمین را سرشار از نعمت و طراوت می سازد و گلها و گیاهان را زندگی نوین می دهد. 
«طریحی » در مجمع البحرین می نویسد: «الربیع: المطر فی الربیع، سمی ربیعا لان اول المطر یکون فیه و به ینبت الربیع. »