انتظار

انتظار/جمعه 13 مهر 1386

نوشته شده توسط گروه فرهنگی امیدواران
رعایت ادب
بزرگ داشت کریمان و تجلیل از انسانهای وارسته، همیشه و در همه جا پسندیده است؛ چنان که برای پیامبر صلی الله علیه و آله و فرزندان معصومش علیهم السلام بالاترین تکریم ها و تجلیل ها شایسته به نظر می رسد؛ اما برخاستن و در حال قیام «دست بر سر نهادن» تواضع و احترامی است که هنگام شنیدن نام هیچ کس، جز قائم آل محمد علیه السلام به صورت سیره و سنت موکد در نیامده است.
امام رضا علیه السلام هنگام ذکر نام قائم ارواحنا فداء از جای برخاسته، و دست بر سر می نهاده و می فرمود: «خدایا فرجش را برسان و قیامش را آسان گردان»(1)

از امام صادق علیه السلام سئوال شد: علت برخاستن، در موقع شنیدن نام حضرت قائم علیه السلام چیست؟

فرمود: زیرا برای او غیبتی طولانی است، و از شدت مهربانی خود نسبت به دوستانش، هر کس را که به این لقب از او یاد کند، به دیده عنایت می نگرد؛ زیرا این لقب یادآور قیام آن حضرت می باشد و به خاطر بزرگداشت آن وجود مقدس است که باید بنده خاضع و فروتن، هنگامی که حضرت مهدی علیه السلام با دیدگان شریفش به او نگاه می کند، برخیزد و احترام کند و تعجیل فرج او را از خدای تعالی بخواهد. (2)
پیام این «قیام» احترام به حضرت قائم علیه السلام و اعلام آمادگی برای آرمانهای مقدس و قیام جهانی اوست.
 
منبع: گروه فرهنگی امیدواران

درباره نویسنده

گروه فرهنگی امیدواران

دیدگاهتان را بنویسید

10 − 4 =