مکتوب

ولادت امام حسین علیه السلام

نوشته شده توسط گروه فرهنگی امیدواران
امام حسین علیه السلام
سومین جانشین رسول خدا  صلی الله علیه و آله  ، دومین فرزند علی و زهرا  علیهما السلام در سوم شعبان سال چهارم هجری، چشم به جهان گشود. جبرئیل بر پیامبر صلی الله علیه و آله  نازل شده چنین گفت:« ای رسول خدا! سلام خداوند برتو باد! این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون، شُبَیر که به عربی حسین خوانده می شود، نام بگذار؛ زیرا علی برای تو به سان هارون برای موسی بن عمران است. به جز آن که تو خاتم پیامبران هستی.»

 سلمان می گوید من دیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله  حسین علیه السلام را بر زانوی خود نهاده می بوسید، می فرمود: … تو حجت خدا، پسر حجت خدا و پدر حجت های خدا هستی، که نُه نفرند و آخرین ایشان، قائم آن ها می باشد.۱و نیز رسول اکرم می فرمود: حسین از من و من از حسینم!۲

امام حسین علیه السلام بسیار روزه می گرفت و نماز می گزارد و حج می رفت و صدقه می داد . او با مردم زندگی می کرد و از معاشرت با ایشان کناره نمی گرفت، روزی از محلی عبور می کرد عده ای از فقرا بر عباهای پهن شده شان نشسته بودند و تکه های خشکیده ی نان  را می خوردند. به حضرتش تعارف کردند او هم پذیرفت و با آنان هم غذا شد و فرمود: خداوند متکبران را دوست نمی دارد.سپس فرمود من دعوت شما را اجابت کردم شما نیز دعوت من را پذیرا باشید. بعد از آن فقرا را با خود به منزلش برد و پذیرایی گرمی از آنان نمود.
امام حسین علیه السلام خود شبانه کیسه های غذا را به دوش می کشید و به خانه ی بیوه زنان و ایتام می برد به همین دلیل پشتش در هنگام شهادت پینه بسته بود.
عبادت او بسیار بود. حضرتش بارها پیاده به حج رفت. بخشی از نیایش آن حضرت در روز عرفه در عرفات چنین است: \”… بارالها اگر بخواهم نعمتهای وجود و بخششهای گرانمایه ات را برشمارم  نمی توانم.مولای من تویی که کرم کردی، تویی که نعمت دادی تویی که نیکی کردی تویی که به فضیلت رفتار کردی تویی که بخششت را به کمال رساندی تویی که روزی دادی تویی که توفیق عنایت فرمودی تویی  که عطا کردی تویی که بی نیاز گرداندی تویی  که پناه دادی تویی که هدایت کردی تویی که ما را از لغزش ها و خطرات حفظ کردی تویی که پرده پوشی نمودی…بزرگی و حمد و ثنا تا به ابد از آن نوست \”
شخصی به حسین علیه السلام فرمود من  آلوده به گناهم من را موعظه ای فرما.
امام حسین علیه السلام فرمود پنج کار را انجام ده و هر چه می خواهی گناه کن

  1. از نعمت های خدا استفاده نکن، آن گاه گناه کن
  2. از حکومت و سرپرستی پروردگار خارج شو، آن گاه گناه کن
  3. جایی برو که خدا تو را نبیند، آن گاه گناه کن
  4. اگر می توانی هنگام مرگ جان به فرشته ی خدا تسلیم نکن، آن گاه گناه کن
  5. اگر می توانی وقتی تو را در شعله های دوزخ تو را وارد می کنند، داخل نشو؛ آن گاه گناه کن

۱ ـ منتهی الامال/۱/امام حسین/۱/۲و مناقب ابن شهرآشوب /۴/۷۸
۲ ـ سنن ترمذی/۵/۳۲۴
 
منبع: گروه فرهنگی امیدواران

درباره نویسنده

گروه فرهنگی امیدواران

دیدگاهتان را بنویسید

دوازده + دو =